|
Strona główna Ratuj puszczę Wieści O wilku mowa Wilcze głosy Czat Forum Galeria Książki Linki |
Charakterystyka wilka
Wilk to zwierze, które należy do rzędu drapieżnych i rodziny psowatych. Samce są większe od samic. Żyje od 8 do 10 lat na wolności i do 16 lat w niewoli (ze względu na dostęp do pokarmu). Występuje w lasach, na równinach, pustyniach i na terenach górskich. Wilk szary zamieszkuje Azje, północne i wschodnie tereny Europy oraz Amerykę Północną. W wyniku zajmowania coraz większych obszarów oraz tępienia przez ludzi na wielu terenach został całkowicie wytępiony. Wilcza grupa żyje na obszarach od 150 do 350km2 na nizinach i ok.100km2 na terenach górskich (w Polsce). Wiele z jego cech fizycznych i osobowościowych jest odzwierciedleniem faktu, iż poluje on w grupie, zabijając i zjadając zwierzęta od siebie większe. Wilcza rodzina
Wilki żyją w grupach rodzinnych, które są określane mianem watah.
Tworzą one jedną z najbardziej zorganizowanych i trwałych struktur rodzinnych
spośród kręgowców.
Grupy rodzinne charakteryzują się silną strukturą dominacji.
W skład tej grupy wchodzą:
Pożywienie
Wilki w Polsce jedzą przede wszystkim zwierzęta kopytne.
Preferują one szczególnie jelenie, ponieważ jeleń może zapewnić wyżywienie
całej grupie i jest stosunkowo łatwy do upolowania przez nią (np. w stosunku do
dzika czy łosia).
Zdarza się czasami, że wilki atakują zwierzęta gospodarskie, najczęściej, jeśli
są pozostawione bez nadzoru blisko lasu.
Mogą one jednorazowo zjeść do 10kg. mięsa, ale średnio jedzą około 5kg. dziennie.
Polują one głównie na osobniki słabe, chore i niedoświadczone, dlatego wywierają
sanitarno-selekcyjny wpływ na przyrodę. Tak, więc przede wszystkim polują na cielaki, łanie i stare byki jelenia.
Podczas rykowiska zdarza się jednak, że atakują silne i dorodne samce jelenia, które
są wtedy wyczerpane.
W zimie często ułatwia im polowanie oblodzony śnieg, który uniemożliwia szybką
ucieczkę ofiar.
Ruja i potomstwo
Wilki żyją w grupach rodzinnych. Tylko para alfa może mieć potomstwo
a reszta stada
pomaga w jego wychowaniu i zapewnieniu wyżywienia. Ruja trwa u nich od grudnia
do marca.
Narasta wtedy napięcie pomiędzy poszczególnymi członkami grupy i na jakiś
czas grupa się rozprasza.
Wilki polują wtedy pojedynczo lub w parach (luty).
Ciąża u wilczycy trwa od 60 do 65 dni. W jednym miocie jest od 4 do 7
szczeniąt.
Poród i połóg odbywa się w norze. Na początku młode są ślepe i głuche
a matka jest karmiona przez całe stado.
Szczenięta otwierają oczy po 2-4 tygodniach życia i zaczynają się uczyć
od starszych.
Młodym pozwala się na wszystko, co nie zagraża życiu ich i stada.
Wśród szczeniaków wytwarza się hierarchia ze względu na siłę i zręczność osobników.
Po pewnym czasie zaczynają one poznawać środowisko i brać udział w polowaniach.
Uzyskują one zdolność rozrodu w wieku około 2 lat.
Po tym okresie część z nich odchodzi od stada a część zostaje i wypracowuje
sobie miejsce w hierarchii (często nad rodzicami).
Ślady
Trop:- odciski czterech palców. - piętki o kształcie sercowatym. - wyraźnie zaznaczone pazury nie połączone z poduszkami. - długość śladu 8-13cm. - szerokość śladu 6,5-10cm. Wilki przemierzają duże odległości i pozostawiają różne ślady. Główną cechą charakterystyczną po której można poznać trop wilka jest wielkość pojedynczego odcisku łapy. Przednia stopa jest u niego większa od tylnej a jej palce są szerzej rozstawione. Trop wilka ma wyraźnie odznaczone pazury (zdjęcie powyżej). Wilki chodzą przeważnie po linii prostej i pozostawiają ślady stóp tylnich w tej samej linii, co stóp przednich. Długość kroku wynosi u nich w stępie: ok.70cm., a w kłusie od 80cm. do 100cm. Poza tropami wilki pozostawiają także inne ślady. Znakują one moczem teren, co szczególnie dobrze zauważyć przy pokrywie śnieżnej. Podczas znakowania zbaczają zwykle z głównej trasy wędrówki i oddają mocz na pobliskie: drzewa, kamienie, pęki trawy i.t.p. Podczas rui często można odnaleźć miejsca znakowane moczem z krwią. Odchody wilków są duże i walcowate (zwężają się na jednym z końców). Mają średnice ok. 3 cm. i długość od 10 do 20cm. Zawierają zwykle duże ilości sierści i odłamków kości ofiar. Po żerowaniu są z początku ciemne i dość miękkie a później stają się twardsze i szaro-brązowe. Problemy
Niestety wilki na dużych obszarach są zagrożone wyginięciem.
Przyczyną tego jest działalność człowieka (zajmowanie coraz większych obszarów oraz wybijanie wilków).
W Polsce wilki były tępione jako zagrożenie dla zwierzyny łownej i zwierząt gospodarskich.
Niestety obecnie wiele osób chce tępić wilki uznając je jako zagrożenie dla zwierząt hodowlanych.
Tak naprawdę jednak zwierzęta te najczęściej zabijają zdziczałe psy lub wilki, które jako
szczeniaki zostały wybrane z gniazd i wychowały się u człowieka (nie boją się ludzi).
Zdarza się też, że zwierzęta te zabijają sami właściciele po to by dostać odszkodowanie.
Przed nielicznymi wypadkami atakowania zwierząt hodowlanych można się ustrzec za
pomocą odpowiednich metod (odpowiedni dozór, psy pasterskie, fladry) dla tego tępienie
wilków jest pozbawione sensu. Obecnie w Polsce wilk znajduje się pod ochroną. Mimo to wilki i tak często giną w sidłach kłusowników.
Zdarza się też wybieranie młodych wilczków z gniazd i ich mordowanie.
Przyczyną tego faktu jest nieświadomość ludzi, co do zwyczajów i sposobów polowania
tych zwierząt. Uważa się je za krwiożercze bestie, które polują dla samej przyjemności.
(a tak robią tylko ludzie). Ostatnio wojewoda podkarpacki wystąpił do ministra o zgodę na odstrzał
50 wilków (jest to bardzo dużo w stosunku do populacji żyjącej w Polsce) na szczęście wniosek został odrzucony.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat zajrzyj do działu
wieści.
|